Volg ons op

  • Facebook Social Icon

© 2017 by Crazy Little Things. Proudly created with Wix.com

NEWS OF THE WORLD

Bohemian Rhapsody

Natuurlijk, het magnum opus van Queen kent vele feitjes. Als single verkocht BoRap in Engeland ruim 2,5 miljoen exemplaren. Wereldwijd zijn er 6 miljoen singles over de toonbank gegaan. In Nederland maar liefst 3 weken op nummer 1 (…) totdat Willempie van André van Duin dit meesterwerk van de eerste plaats verstootte. Meerdere malen in meerdere landen verkozen als beste single van de afgelopen 25 jaar, afgelopen eeuw, afgelopen ‘ever’, enzovoort. De enige single die in vijf verschillende jaren op nummer 1 heeft gestaan (1975, 1976, 1991, 1992, 2015). De enige single van Queen die precies 5.55 minuten duurt…

 

De muziekstijl van Bohemian Rhapsody kan verrassend genoeg een rapsodie worden genoemd. Verschillende tegenstrijdige muziekstijlen die samen toch één geheel vormen met name door elementen die steeds terugkomen. Bijvoorbeeld de zinnen ‘Anyway the wind blows’, ‘I’m just a poor boy’, ‘Easy come, easy go’ of de ritmische piano-arpeggio. Laten we eens naar het verhaal kijken en ons verplaatsen naar de 19e eeuw.

 

Het verhaal

Een jongeman van nog geen twintig jaar zit in zijn cel op de rand van zijn bed. Bewust van wat hij heeft gedaan, bewust van wat er gaat komen. Terwijl op de achtergrond een klok de tijd wegtikt (de hand-crossing lick op de piano), schrijft hij een laatste brief. Een laatste brief aan zijn moeder, waarin hij opbiecht dat hij een man heeft vermoord. Het spijt hem dat hij zijn moeder hiermee verdriet heeft aangedaan, maar vooral aangeeft dat ze moet doorgaan met haar leven. Nog een laatste groet voor zijn vrienden, waarna hij zijn angst de vrije loop laat. Die angst is zo groot, dat hij nog liever zou willen dat hij nooit was geboren. Hij gooit zijn potlood weg en staart in het niets (solo Brian).

 

Plotseling schrikt hij op uit zijn roes. In de verte hoort hij soldaten marcheren (de twee maten intro van het opera-gedeelte). Het geluid van het geklak van hun laarzen wordt luider en luider. De celdeur wordt opengegooid en hij wordt meegenomen. Verzet heeft geen zin. De volgende deur gaat open. Het zonlicht van buiten doet pijn aan zijn ogen. De stilte verandert in ruis wanneer de joelende menigte zich laat horen. Vergezeld door twee soldaten aan zijn zijde wordt hij meegesleurd naar het schavot. Daar wordt hij losgelaten en hij valt op de grond. Hij kijkt omhoog en ziet het silhouet van de beul in het zonlicht staan.

 

Tot zover het eerste gedeelte. Vervolgens leidt de beul een dialoog in. Scaramouch, Scaramouch! Wie is Scaramouch? Welnu, Scaramouch is de harlekijn uit de Commedia dell’Arte. Maar hem is ook een rol gegeven in het op Pulcinella gebaseerde Punch and Judy. Hierin is Scaramouch een marionet met een uitschuifbare nek wiens hoofd regelmatig door mr. Punch wordt afgeslagen. Mr. Punch staat bij ons beter bekend als Jan Klaasen.

Will you do the Fandango? De fandango is een dans uit Spanje of Portugal, vergelijkbaar met de flamenco, waarbij de dansers een op- en neergaande beweging maken. Er ontstaat een beeld van iemand met een uitschuifbare nek bungelend aan een touw als ware dat Scaramouch de fandango danst.

 

Het ritme van de fandango is e-ne twee-je drie vier / e-ne twee-je drie vier. En dat ritme is weer gelijk aan het ritme van de volgende zin Thunderbolt and lightning / very very frightning / me. En dat brengt ons naar Galileo, Figaro en Magnifico.

 

Galileo kwam in het begin van de zeventiende eeuw tot de conclusie dat niet de aarde maar de zon het centrum van ons zonnestelsel was. Hij raakte daarmee in conflict met de Kerk en om een straf te ontlopen, schreef hij in het voorwoord van zijn publicatie dat zijn bevindingen zuiver hypothetisch waren. Wat een lafaard…

 

Figaro is de Barbier van Sevilla die de graaf van Almaviva herkent wanneer hij zijn liefde wilt tonen aan de beeldschone Rosina. Hij vraagt Figaro om zijn ware identiteit niet bekend te maken en doet zich voor als arme student. De graaf wil dat Rosina hem onvoorwaardelijk liefheeft om wie hij is en niet om zijn geld.

 

Magnifico wordt gezongen door de beul als een cascade van hoog naar laag; het luik wordt geopend en de soldaat valt naar beneden.

 

Maar daarmee is zijn lot nog niet bepaald. Want er zal nog besloten moeten worden of hij na zijn afschuwelijke daad alsnog in de hemel vergiffenis krijgt of toch in de hel terecht komt. Hij verdedigt zichzelf door aan te geven dat hij slecht een arme sloeber is die weinig liefde heeft gekend. Hij wordt bijgestaan door engelen die voor hem opkomen. Hij heeft al genoeg geleden, “Bespaar hem dit afschuwelijk lot”. Het kan nog alle kanten uit, dus vraagt hij tot slot nogmaals “Laten jullie mij gaan?”. Maar de advocaat van de Duivel spreekt en is onverbiddelijk. “In de naam van God, wij laten je niet gaan”, waarna een verbale tweestrijd tussen hemel en de hel losbarst. In de totale chaos die is ontstaan, roept de jongen om zijn moeder, Mama Mia, in een laatste poging zijn vage ziel te redden, want de plaatsvervanger van de Duivel nota bene heeft al een plaatsje gereserveerd voor hem in de Hel. We verplaatsen onze camera tijdens de headbang-section weer naar het aardse bestaan.

De moeder van de soldaat komt in beeld. Ze is diepbedroefd en zwaar beledigd. Het meest respectloze en minachtende manier om iemand te beledigen in de 19e eeuw is to spit in someones eye.  Haar hart is gebroken en zij kan de dood van haar zoon niet bevatten. Boosheid en verdriet overheerst over het waarom haar zoon haar dit heeft aangedaan. Het leven heeft voor haar geen zin meer. Voor haar is geen plaats meer in deze wereld. Just gotta get right outta here. Wederom een headbang-section, waarbij we de camera weer verplaatsen naar de onderwereld. Maar de soldaat is niet meer aanwezig in het Vagevuur.

 

De engelen hebben de strijd op onverklaarbare wijze gewonnen. De soldaat is door boetedoening zijn zonden vergeven en heeft zijn rust gevonden. Niets is nu voor hem meer belangrijk, hoe de wind ook waait…

 

Eindigt hier het verhaal? Niet echt, want de oplettende BoRap-liefhebber heeft gezien dat we een belangrijk stuk hebben overgeslagen. Het muziekstuk is namelijk niet zomaar een rhapsody. Het is een Bohemian Rhapsody. En dat brengt ons naar het begin van het nummer.

 

Een groep zigeuners, Bohemen, zijn beland op een plaats waar zij de nacht gaan doorbrengen. Om een kampvuur wordt muziek gemaakt en verhalen verteld. Eén van deze verhalen is het verhaal van een soldaat die iemand heeft vermoord, ter dood wordt veroordeeld waarna zijn moeder zelfmoord pleegt en hij uiteindelijk de rust vindt waar hij zo naar verlangt.

 

Of het waargebeurd is of slechts fantasie? Open je ogen en kijk in de lucht en zie welke betekenis dit verhaal voor jezelf is. Want niets is realiteit en niets is fantasie behalve de betekenis die jezelf eraan geeft bij het beluisteren van Bohemian Rhapsody.

 

Nawoord

In het begin van de jaren ‘70 worstelde Freddie Mercury met zijn geaardheid. Hij vreesde dat hij door een hel moest om uiteindelijk zijn rust te vinden. Hij kon zoals Galileo niet zeggen wat hij werkelijk wilde zeggen en moest zoals Figaro een geheim bewaren om zijn ware identiteit te verbergen. Om de pijn te verzachten, vertelt niet Mercury het verhaal zelf, maar laat hij het vertellen door een jongeman die van de ene naar de andere plaats reist. En misschien, heel misschien, heet deze jongeman wel Farrokh Bulsara.